Trouwfotograaf Overijssel

Vorig jaar maakte ik al een hele gave loveshoot van Anne-Marijn en Christiaan, een enorm enthousiast, grappig en enthousiast stel. Sindsdien verheugde ik me eigenlijk al op hun bruiloft. Voor de bruiloft hadden ze de maximaal aantal uren geboekt; 14 uren. Ergens was ik bang dat ik te hoge verwachtingen had voor deze bruiloft, maar niets bleek minder waar. Laat ik een paar hoogtepunten uitlichten:

– De first look; tsja, dit was toch wel 1 van de mooiste first looks ooit. Op een heel mooie plekje, tussen de koeien (en een behoorlijk zenuwachtige en blazende stier) hadden we afgesproken. De vader van Anne-Marijn en Christiaan stonden geheel in stijl op de bruid te wachten. Eerst draaide de vader om. Daarna Christiaan. Tsja, prachtig moment. Wauw. Vooral de reactie van Christiaan. Ik vermoed dat Anne-Marijn het niet heel vaak ziet dat hij een traantje laat waardoor zij juist weer moest lachen. Nou goed, het was ultiem en de foto’s spreken boekdelen.

– De kerkdienst; Anne-Marijn en Christiaan hadden een filmpje gemaakt met goede muziek, muziek waar je een beetje kippenvel van krijgt. Voordat Anne-Marijn haar entree deed werd het filmpje gedraaid. Een terugblik op hun samen, de verre reizen, de mooie momentjes, het fantastische aanzoek van Christiaan. Je wordt even warm gestoomd en bewust gemaakt dat er straks een heel mooi en lief bruidspaar de ringen gaan wisselen :-). En een ander hoogtepuntje; tijdens de dienst ontdekte het nichtje van Anne-Marijn het knielbankje, een mooi momentje ;-).

– Het feest; familie en vrienden organiseren natuurlijk vaak iets, een speech, een abc’tje, een quiz. Deze keer was het een soort van flashmob. Het ging he-le-maal los, een enorm goed voorbereide dansvoorstelling met o.a. ouders / broer / zus / collega’s en vrienden. Daarop volgende de openingsdans. En daarna ging het los. Iedereen stond op de dansvloer, van jong tot uit. Er werd ongeneerd de polonaise gelopen, de macarena werd gedanst, crowdsurfing en precies wanneer ik weg wilde gaan; discobrilletjes. Haha. Nou goed; je snapt vast wel dat het echt lastig was om dit gezelschap achter te laten. Het bleef genieten. Uiteindelijk ging ik rond 23:30 terug richting Groningen met een onwijs grote glimlach op mijn gezicht :-). Hopelijk krijgen jullie ook een glimlach tijdens het bekijken van deze serie!